BLOG

Lenteschoonmaak in je hoofd in 6 simpele stappen

Geef je hoofd een lenteschoonmaak in 6 simpele stappen

Lenteschoonmaak. Grote Kuis. Oprommelkoorts. Uitmestwoede. Noem het wat je wilt, het is een eeuwenoude traditie die in het voorjaar de mensheid aan het uitruimen krijgt. Van hier tot in -welja- het Tokyo van Marie Kondo.

Je krijgt ineens die drang om je vergaarde rommel van een heel jaar op te ruimen. Om kamers en kasten uit te schudden. Plafonds en parketten op te poetsen. Dingen weg te doen (na lang twijfelen misschien). Het is een soort van zuiveringsritueel, om de overgang van donker naar licht te vieren.

Net daarom is de lente ook ideaal voor je mentale schoonmaak. De Grote Kuis in je hoofd, zeg maar. Want wat heb je allemaal in je bovenkamer verzameld het voorbije jaar? Welke gedachten heb je bewust of onbewust laten rondslingeren? Helpen ze jou nog vooruit of houden ze je net tegen? Is er nog genoeg ruimte daarboven voor nieuwe ideeën?

En hoe pak je dat nu allemaal efficiënt aan?

De goede raad van tante Kondo

Oké oké, flauwe woordspeling. Maar dat doet niets af aan haar talent. Marie Kondo, de opruimcoach die dezer dagen heel Netflix aan het oprommelen krijgt. Met een simpele vingerknip tovert ze chaos om in een serene oase.

Haar magische opruimregels? Het zijn er maar zes. Ik vertaal ze even letterlijk van haar website.

REGEL 1

Zeg bewust tegen jezelf: ik begin nu met opruimen!

REGEL 2

Stel je voor hoe je ideale leven eruitziet.

REGEL 3

Gooi eerst en vooral weg wat absoluut weg mag.

REGEL 4

Ruim op per categorie, niet per kamer.

REGEL 5

Ruim op in de juiste volgorde.

REGEL 6

Vraag jezelf af bij elk item: maakt het je blij?

Regels 4 en 5, die leg ik graag wat verder uit. Want daarbij benadrukt Marie Kondo op te ruimen volgens artikel en vooral in de juiste volgorde. Concreet komt het hierop neer: ga eerst door je kleding en schoenen, dan je boeken, je papieren en allerhande, om af te sluiten met souvenirs en andere spullen van emotionele waarde. Je werkt dus van gemakkelijk naar moeilijk, stap voor stap.

Zo ruim je perfect je hoofd op

En zo kan dat ook perfect voor je mentale opruimbeurt. Waarbij je dus ook strikt per categorie werkt. Hoeveel facetten zijn er zo in het leven? Volgens mij zijn dat er zeven.

Neem al deze aspecten eens bewust onder handen, dan ga je gegarandeerd als een herboren mens de zomer in:

  • carrière
  • gezin en familie
  • financiën
  • relatie
  • gezondheid
  • vrije tijd
  • persoonlijke ontwikkeling

Het enige wat ik nu natuurlijk moeilijk voor jou kan beslissen is de volgorde. Want ligt voor de een zijn carrière heel gevoelig, dan zal dat voor de andere het gezin zijn. Begin sowieso met dat aspect van je leven waar je momenteel het minst moeite mee hebt. Voor de rest pas je gewoon Marie Kondo’s basisregels toe.

Hou wat bruikbaar is, Ontdoe je van ballast

Laat het duidelijk zijn: die mentale opruimbeurt hebben we allemaal hard nodig. Het is cruciaal voor onze veerkracht om regelmatig na te gaan in welke staat onze geest zich bevindt. En er daarna bewust mee aan de slag te gaan.

Wat je echt nodig hebt, hou je bij. Al de rest is ballast. Of mijn interpretatie van regel 6:

–> Zo trek je al eens een doos open met dingen die niet zo plezant zijn. Zaken die nog steken. Sta bewust stil bij dat gevoel en vraag jezelf af: wat doe ik ermee? Ben ik al klaar om er afstand van te nemen? Of stop ik dat akelige gevoel nog even terug in de doos? Want kijk, ook dat is oké.

–> Gelukkig kom je ook aangename verrassingen tegen. Zoals mooie herinneringen, een overwinningsgevoel, die collega waarop je kan bouwen, een nieuwe vriendschap. Hou ze stevig vast, die positieve gedachten. En wees dankbaar. Ze waren er ook het voorbije jaar!

–> En net zoals je de decoratie in je woonkamer regelmatig vernieuwt, is het ook belangrijk om in je hoofd nieuwigheden uit te stallen. Je geest te prikkelen, je kennis te vergroten, je blik te verruimen. Leer daarom elk jaar iets nieuws. Trigger jezelf om bij de pinken te blijven.

Laat je energie volop stromen

Dus: wil je optimaal genieten van je fysieke lenteschoonmaak? Dan is het ook absoluut nodig om mentaal schoon schip te maken. En toegegeven, daar is durf en lef voor nodig. Je zal ook heel bewust je tijd moeten nemen om je hoofd letterlijk leger te maken.

En de eerste keer zal dit verdomd lastig zijn, want je komt best een hoop viezigheid tegen. Maar je zal zien, het wordt steeds minder lastig naarmate je dit meer doet. Zo creëer je dus die broodnodige ademruimte en laat je de positieve energie weer volop stromen.

En wat is jouw idee hierover? Laat het me weten in een reactie! Heb je nog andere vragen, contacteer me gerust.

teamwork: hoe loopt het gesmeerd?

LAAT JE TEAM EXCELLEREN MET DEZE 7 VUISTREGELS

Het was koud en guur. De wind gierde door de kale takken. Dit zou ploeteren worden.

Toch deden we massaal wat ons werd gevraagd. We kwamen tijdig opdagen aan de start. Gewapend met zaklampen en verstopt onder vier laagjes kleren. Aan onze voeten ‘caoutchouc botten’.

Toch ook een paar angstige ogen tussen de meute, zo van: moet dit nu?

De Bende van de Groene Botten

Binnen in de garage wachtte ons een hartelijke ontvangst. Om deze Valentijnswandeling met goede moed te beginnen, kregen we alvast een glaasje wijn. Kwestie van ons stevig op te warmen vanbinnen. Er waren ook hapjes, hele lekkere zelfs, het mag gezegd. De sceptische zielen onder ons geraakten stilaan helemaal ontdooid.

Iemand van de organisatie las een warme welkomsttekst voor. Nadien de praktische afspraken: wat wel, wat niet, wat lag er in ’t verschiet… dat het buiten miezerig was, daar konden ze niets aan doen. Maar het beloofde een interessant traject te worden, met enkele verrassingen tussendoor en een ‘heerlijke’ afsluiter.

En toen trok de Bende van de Groene Botten dapper naar buiten, vergezeld van lampjes en wolkjes warme lucht. Vooraan liep de gids die exact wist waarnaartoe. De anderen, wij dus, volgden blindelings. En liep er eens eentje verkeerd, dan werd die vriendelijk teruggeroepen. Iedereen op zijn eigen tempo, de één wachtte op de andere. Het was allemaal oké.

Ondanks de kou, was de sfeer opperbest. Voor we het goed en wel beseften, stopten we bij de hangar van een witloofboer. Daar kregen we -tuurlijk wel- een kom dampende witloofsoep. De boer sprak ons nu toe en onderrichte ons vol lof 😉 over zijn groenten. De volgende stop was een kapelletje waar ons een druppeltje werd uitgeschonken. Iets kleins en fijns, maar absoluut verrassend!

Tussen deze pauzes door was het, zoals voorspeld, soms stevig ploeteren door de velden. En het parcours veroorzaakte hier en daar een spijtige uitschuiver. Gelukkig bleef iedereen wel heel tot het einde.

Een ‘heerlijk’ einde, weet je nog? Dat bleek een restaurant te zijn. Waar we met onze wakke jassen en besmeurde broeken zomaar mochten binnenwandelen. En ons zalig konden opwarmen. We deden ons tegoed aan een royaal festijn van frieten met stoofvlees. We lachten, babbelden, klonken. De organisatie had tot slot nog een mooi dankwoord voor ons in petto.

En alles was goed zo. En iedereen content. Het was zonder twijfel een topavond!

goed gesmeerd teamwork in 7 stappen

Meer nog: deze avond vormde de perfecte blauwdruk van hoe je van een uitdagend project een succes maakt.

Hier zijn ze: de 7 vuistregels om je team boven zichzelf te laten uitstijgen:

1. Begin met een kleine attentie, laat iedereen voelen dat hij welkom is. Zo zorg je dat je enthousiast begint. Goed begonnen is al half gewonnen

2. Wees altijd eerlijk met je medewerkers. Zeg hen wat ze mogen verwachten, ook al is dat geen rozengeur of maneschijn.

3. Geef je mensen het vertrouwen dat ze de juiste weg zullen bewandelen. En geef daarbij het goede voorbeeld. Mocht er toch eentje de verkeerde kant opgaan, heb dan geduld, meestal sluit hij zelf terug aan…

4. Zorg af en toe voor een verrassing. Groot of klein, dat maakt niet uit. Zolang dit maar de sfeer op peil houdt. Haal er bijvoorbeeld eens een externe adviseur bij. En verzamel iedereen rond hem, zodat iedereen dezelfde informatie krijgt. Met zijn eigen expertise zorgt hij gegarandeerd voor een meerwaarde .

5. Las op tijd en stond een pauze in. Gun iedereen de tijd om weer mee te zijn met de boot.

6. Blijf met je mensen spreken. En wissel daarbij af van toon: nu eens hartelijk, dan ludiek of soms heel zakelijk en to-the-point.

7. Kom gemaakte afspraken na en hou  de tijd goed in de gaten. Zorg dat je tijdig communiceert hoever of hoe dicht je bij het eindpunt bent. Mensen weten graag wanneer ze naar huis mogen gaan, bij hun geliefden. Al zeker op Valentijn. 😉

Wil je graag weten welk type leider jij bent? En met welke leiderschapsstijl je het verst springt?

Maak dan nu een afspraak.


medewerkers zijn net gamers

De beste medewerkers zijn verslaafd

Hoe zou het zijn mochten je medewerkers even verslaafd zijn aan je bedrijf als aan hun computergame? En hoe brengen we ze dan zover?

Dit zijn mijn 7 tips voor jou, geleend van de gamemakers.

TIP 1 – Begin met je droom

Leg aan je medewerkers helder uit hoe het zal zijn om in een succesvol bedrijf als het jouwe te werken. En maak vooral goed duidelijk wat dat voor de medewerkers zelf betekent.

Hoe hun leven daardoor beter wordt, hoe zij meer geluk zullen ervaren. Dat dit voor hen meer welvaart en welzijn creëert. Vertel je visie en vertel ook over de stappen ernaar toe.

TIP 2 – Bepaal duidelijke spelregels

Niets zo frustrerend als een spel spelen waarvan je de regels niet kent. Anderen zijn je altijd voor. Je verliest en je weet niet waardoor. En even erg – al lijkt het niet zo – je wint en weet niet hoe het komt. Hoe kan je dan ooit kiezen voor meer winst en minder verlies?

Communiceer dus wat er voor je bedrijf belangrijk is. Geef complimenten wanneer iets helemaal in de richting van je visie gaat. En zeg het ook wanneer de verkeerde richting gekozen werd.

TIP 3 – Geef kansen, telkens opnieuw

Falen gebeurt toch. Mag het even a.u.b.?

Hoe vaak ik ook probeer, en hoe vaak mijn spelletje me ook “loser” noemt, ik weet dat ik steeds opnieuw kan proberen. Niemand speelt een computergame de eerste keer helemaal van voor naar achter. Maar de clou zit erin dat je steeds het gevoel hebt door te kunnen gaan en te mógen spelen.

Geef mensen in je bedrijf ook die kansen. Kansen om te groeien. En tja, dat gaat helaas vaak met falen gepaard. Maar wie nooit faalt, heeft wellicht zijn limiet nog niet ontdekt.

En als het toch gebeurt, wees er dan als eerste bij om je medewerker op te vangen. Moedig hem aan om verder te doen. Vaak is het voldoende dat je gewoon zegt dat hij opnieuw mag proberen. Dan klinkt dat etiketje van “loser” ineens veel minder erg.

TIP 4 – Maak levels en beloon

Elke computergame die zichzelf respecteert heeft verschillende levels. Je kan het ene level niet bereiken zonder een vorige succesvol te hebben afgewerkt. Want het ene zorgt dat je dingen leert, zodat je naar het volgende kunt.

Elk level is voor iedereen haalbaar. Sommigen moeten al eens vaker proberen dan anderen, dat is zo. Maar dat is geen probleem. De grootste voldoening haal je vaak uit het niveau dat je knap lastig vond. Hoe meer energie het kostte, hoe groter de vreugde eens je het haalt.

Euhm… ben ik nog over games bezig? Bedenk eens welke levels er in jouw bedrijf zijn.

TIP 5 – Daag uit

Elk niveau doet er een schepje bij, legt de lat een beetje hoger. Maar ook niet hoger dan haalbaar lijkt. Ben je nieuw in “the game”? Het eerste level is vaak heel basic. Eerst de lay-out, de tools, de hulpmiddelen leren kennen. Kortom je wat thuis voelen.

Daarna krijg je meer en meer uitdaging. Beetje bij beetje. Uitdagend omwille van de omgeving, de opdrachten, de verantwoordelijkheid…

Opgepast! Niet zelden zoeken goede medewerkers het op een ander, omdat ze de uitdaging niet meer voelen. Hoe je dat vermijdt? Zoek uit wat hen triggert. En wist je dit al? Soms is het ook plezant om nog eens een leveltje lager te spelen.

Hoe zit dat bij jouw medewerkers? Daag je hen genoeg uit met nieuwe taken? En mogen zij af en toe eens iets doen wat ze vroeger graag deden? Nadien pakken ze sowieso de draad weer op en gaan ze op zoek naar een nieuwe portie speelgenot.

TIP 6 – Geef voldoende middelen

Zorg ook dat je voldoende middelen aanreikt om de missie te doen lukken. Middelen die uiteraard aangepast zijn aan de noden van de opdracht en de obstakels die kunnen opduiken onderweg.

In een game kies je vaak zelf welk “wapen” je bij een bepaalde challenge inzet. Waarna je het wel snel zal merken of je de goede keuze hebt gemaakt. En ook hier weet je dat je altijd opnieuw kunt proberen. Met een andere tool of een andere aanpak.

Zie je de parallellen met je medewerkers? En met jezelf?

TIP 7 – Verras en doe eens een upgrade

In het spel zitten elementen die je tegenhouden, maar evengoed situaties die je een verrassende bonus opleveren. Het zijn zaken die je opnieuw moed geven om door te gaan. Die ervoor zorgen dat je de uitdaging terug aankunt en aandurft. Die je kans op de overwinning verhogen of die je de kans geven even te pauzeren zonder bedreiging.

Die verrassende elementen zorgen ervoor dat het spel aantrekkelijk en gevarieerd blijft. Dat je het dus blijft spelen. En af en toe komt er een upgrade. Die doet je verlangen om het vorige spel snel uit te spelen, zodat je naar het volgende kunt.

Hoe verras jij jouw medewerkers? Welke upgrade voorzie jij? Het hoeft niet altijd spectaculair te zijn. Als het maar verrassend, vernieuwend of ontspannend is.

Op zoek naar meer inzichten of tips: www.businessinbalance.be Of maak het eens op maat: krist@businessinbalance.be

Een boerderij in Tanzania

Het geluk zit in het doen

En? Wat heb je geleerd tijdens je inleefreis door Tanzania?

Weet je, het is moeilijk om dat zo direct in een proper afgelijnde, alleszeggende zin te gieten.

Tanzania liet vele indrukken na.

En diepe, dat vooral.

Een beetje beschaamd

Brommers snoeven ons voorbij, helemaal overladen met bananen. Taxi’s omringen ons in alle kleuren van de regenboog. Even verder werken mannen met hun blote handen –en anders niets– aan de afwatering van de weg. Die is nog lang en ligt er barslecht bij. Ze hebben nog wat maanden te gaan, zo te zien.

Dit hele land heeft overduidelijk nog een lange weg te gaan.

Dat was mijn eerste indruk tijdens de rit van het vliegveld naar Arusha. Je bent enigszins voorbereid op de clash, maar nooit helemaal. Het contrast is dan ook beschamend groot. Bijvoorbeeld tussen de kleine hutjes waar de Tanzanianen in wonen en onze moderne toeristische lodges.

Rijke ontdekkingen

Het rijke Noorden versus het arme Zuiden, zo wil het cliché. Maar tijdens onze doortocht deed ik toch ook enkele rake, rijke ontdekkingen.

Zo had een verkoopster op een marktje niet eens een tafel om haar koopwaar uit te stallen. Toch lagen de wortels in perfecte piramides aan haar voeten gestapeld. Met de weinige middelen die ze had, verkocht ze haar groenten met de grootste zorg.

Of de Masai, een nomadenvolk met eeuwenoude tradities en een primitieve levensstijl. Die uitsluitend leven van hun vee en het land. Die in tinnen potten koken boven een houtvuur. Wel, zij hebben een ongelooflijk oog voor kwalitatieve stoffen en verfijnde kledij. Wist je dat?

Ze doen en zijn gelukkig

Maar wat me het meest opviel tijdens mijn reis, was dat de Tanzanianen elke dag bezig zijn. En ieder doet daarbij wat hij het beste kan. Er is geen moeten. Enkel kunnen, willen en doen. En dat geeft hun leven zin. Dat maakt hen vanbinnen gelukkig.

Of dit niet wat kort door de bocht is, denk je nu? Wat met de armoede in de dorpen en de corruptie in de grootsteden? De besnijdenissen van meisjes, gedwongen huwelijken, toverdokters en homohaat?

Akkoord.

En toch. De mensen die ik er heb ontmoet, zijn gelukkig met wat ze hebben en wat ze doen. Ik durf zelfs te stellen: gelukkiger dan wij.

De Westerse bril

Wij hebben de neiging alles te bekijken door onze westerse bril. En onze standaarden zijn anders, inderdaad. Wij noemen onszelf met enige fierheid zelfs ‘ontwikkeld’. Maar ik vraag me af: wat heeft deze ontwikkeling ons dan zoveel meer opgebracht?

In al onze westerse weelde zijn we nog zelden gelukkig. Ga maar eens na. Een huis, een auto, een gsm, een job, een gezin… het moet steeds groter, beter, meer, perfecter, gelukkiger. Nee?

Hebben vs. delen

Onze cultuur is er helaas een geworden van ‘hebben’. We denken dat meer hebben ons gelukkiger maakt. Maar de waarheid staat daar mijlenver vandaan. Want al dat hebben wekt jaloersheid op. Niet alleen bij onszelf, maar ook bij onze buren. Iedereen wil hebben wat de ander heeft. We vergapen ons eraan. En wat doen we dan? We werken nog wat harder en lopen onszelf voorbij.

In Tanzania draait het niet zo om dat hebben, maar veeleer om ‘delen’. En zorgen voor elkaar. In alle eenvoud toch tevreden zijn. Berusten in wat het leven je biedt én ontneemt. En belangrijk ook: blijven doen waar je goed in bent, elke dag.

De ongelukkige valkuilen

Met deze bedenkingen keer ik dus terug uit Tanzania. Het levensritme en de levensvreugde daar doen me nadenken over al de verzuchtingen en luxeproblemen hier.

Uitgerekend wij willen het arme Zuiden meer gaan ontwikkelen. En zorgen voor vooruitgang op onze westerse manier. In se is dat natuurlijk zeer goed bedoeld.

Maar laat ons toch ook leren uit onze eigen groeipijnen. En laten we deze mensen zeker bijleren over de ongelukkige valkuilen van een ontwikkelde maatschappij.

Wat denk jij ervan? Laat je gedachten na in het vakje hieronder!

Voel je zelf ook dat het tijd is voor verandering? En wil je graag elke dag jouw geluk halen uit wat je doet? Contacteer me gerust voor een gratis gesprek!

wat is jouw queeste op reis?

Wat is jouw persoonlijke queeste op reis?

Nu, ik kan er maar moeilijk omheen. Aangezien we zelf nog maar pas voet op Afrikaanse bodem hebben gezet, moet ik het in deze blogpost absoluut hebben over reizen. En wat dat doet met een mens. Of liever: waarom een mens dat eigenlijk doet. En meer nog: waarom precies doet reizen ons goed?

Voor wie nog aan het twijfelen was waarheen of voor welk budget, dat maakt in feite niet zoveel uit. De essentie van reizen schuilt veel dieper. Mijn advies als coach? Gewoon doen! En wel om deze redenen…

… om te ontspannen

Tja, niets nieuws onder de zon, denk je nu. Maar ik start er toch maar mee, want hoeveel mensen vergeten dit niet terwijl ze dan eindelijk op reis zijn? De dagen vóór de reis is het ‘druk-druk-druk’ en inderhaast pakken we deze rush gewoon mee in onze valies. Samen met smartphone, tablet, pc en de 24/7-verbinding met het thuisfront of -veel erger nog- het werk.

Maar ons lichaam heeft juist algehele ontspanning nodig. Net als onze geest. Dagen die je naar believen mag opvullen, met alles wat jij het liefste doet. Voor sommigen is dat in de zon liggen met een boek. Anderen zoeken liever de actie en het avontuur op. Maar allemaal met hetzelfde doel: je hoofd vrijmaken en je lijf in rustmodus zetten. Levensnoodzakelijk!

… om te leren

Ben jij iemand die gefascineerd is door alles wat nieuw is? Dan is de kans groot dat je graag op ontdekkingsreis gaat. Want ook daarom reizen mensen. Om bij te leren en nieuwe inzichten te krijgen. Zichzelf bewust te verrijken.

Want onbekende oorden ontdekken verruimt je blik op de wereld. Je leert een nieuw land kennen en duikt in zijn geschiedenis. Je ontmoet een andere bevolking met vreemde gewoontes misschien. Een cultuur die anders is dan de jouwe. Het dwingt je tot nadenken over verschillen en gelijkenissen. En over hoe relatief je eigen leven uiteindelijk is.

… om anderen te helpen

De mens is een sociaal dier en schept er voldoening uit om andere mensen te helpen. Maar opnieuw staat ons jachtige leven vaak haaks op deze algemene waarheid. Het ontbreekt ons aan tijd om ons actief in te zetten voor zij die het minder goed hebben. Af en toe eens geld doneren of stiftjes kopen sust ons geweten.

Maar je kan ook altijd een stapje verder gaan en een waardevolle reis ondernemen. Er zijn organisaties die ontwikkelingssamenwerking organiseren, wereldwijd. Zo zet je je eigenhandig in voor tal van projecten: opbouw van gezondheidszorg en scholen, ondersteuning van boeren en ondernemers, behoud van bedreigde wouden en dieren. Maak je zo’n reis, dan kom je gegarandeerd rijker terug dan ooit. Eens proberen?

… om onszelf te helpen

‘We moesten er eventjes tussenuit.’ Ook al vaak gehoord. Dat ‘moeten’ wijst op de dringendheid van de reis, of eerder de break. Dat het hoognodig was om tijd te nemen voor zichzelf. Alles op een rijtje te zetten, zonder enige afleiding van wie of wat er thuis op je wacht.

Net om die reden gaan sommige mensen ook liever alleen op reis. Op trektocht, op bezinning. Een fascinerende manier om jezelf beter te leren kennen. Want je hoeft geen rekening te houden met de noden van anderen. Geen gedwongen conversaties of compromissen over wat je wanneer gaat doen.

Alleen maar focussen op je bestemming, jouw interesses en de mensen die je ontmoet. Uiteindelijk kom je ook jezelf tegen, verschillende keren. En gaandeweg ontdek je dat daar waar je naartoe wilde, in het diepste van jezelf lag.

En jij?

Doe jezelf een plezier, de volgende keer dat je op vakantie vertrekt. Sta even stil bij dat moment en vraag je af waarom je precies de auto of het vliegtuig instapt. Waarom je met je valies richting het onbekende trekt? Wat is jouw zoektocht op reis, jouw persoonlijke queeste?

En beloof jezelf op dat eigenste moment dat je als gelukkiger mens terugkomt.

Graag nu al ontdekken waar jij het gelukkigst van wordt? Contacteer me gerust.