BLOG

Coach je team 20.000 mijlen onder zee

Kritieke tijden zijn beter voor jouw organisatie. Want pas als het water te hoog dreigt te komen, word je als team gedwongen om te veranderen. Moet je bewijzen dat je kan zwemmen.

En dat lukt, zelfs in de woeligste wateren.

Maar dan raad ik aan dit veranderingsproces goed te begeleiden. Een belangrijke taak voor de team manager, die zijn mensen goed kent en bijgevolg weet hoe hij ze veilig naar beter wal coacht.

Weten wat jouw mensen drijft en hoe ze functioneren, is daarom cruciaal om de werkvloer (en dus je hele organisatie) boven water te houden. En dat doe je -gek genoeg- ver onder de zeespiegel.

Het topje van de ijsberg

Een veelgebruikte metafoor om de innerlijke mens te begrijpen, is de ijsberg. Een machtige massa die schijnbaar moeiteloos op het water drijft. En we weten allemaal dat hetgeen we daadwerkelijk zien maar het topje van die ijsberg is.

Dat topje komt overeen met ons gedrag, dus wat permanent zichtbaar is voor de anderen. Maar evengoed zit hier ons bewustzijn. Want we beseffen zelf ook heel goed wat we doen en denken overdag. We analyseren, wegen af en beslissen constant.

Elke minuut is onze geest actief bezig met waarnemingen te filteren. Sommige prikkels weerhouden we en wat we niet meteen nodig hebben, verdwijnt geruisloos onder water.

Coach je team met het Ijsbergmodel

Vlak onder de waterspiegel

En zoals zo dikwijls liggen de meest interessante dingen net daar verscholen, ónder het oppervlak. Ruim 90 % van de ijsberg om precies te zijn. In het Ijsbergmodel vertegenwoordigt dit deel ons onderbewustzijn.

Met vlak onder de waterspiegel de onderstroom. Dat zijn al onze gevoelens en gedachten, dromen en voorstellingen. Deze laag van de ijsberg dobbert nog wat tussen boven en onder, tussen bewustzijn en onderbewustzijn. Het werkt in se als doorgeefluik tussen beide.

Zo krijg je plots een geniale ingeving voor je presentatie van volgende week (van onbewust naar bewust). Of je focust heel hard op het positieve en het geluk lijkt nog meer naar je toe stromen (van bewust naar onbewust). Een gouden tip tussendoor: onderschat de kracht van visualisatie niet.

Diep in de zee

Dalen we verder af, tot diep in de zee, dan komen we de kern tegen van wie we in wezen zijn: onze identiteit. Met onze waarden, principes en diepste overtuigingen. Die voeden al onze dromen en gedachten en vormen ons tot wie we zijn.

En wat onze ware identiteit constant -en dus onbewust- doet, is bevestiging zoeken in de buitenwereld van onze waarden en overtuigingen. Vinden we die niet of te weinig terug, dan creëert dat innerlijke onrust en blokkeren we in het slechtste geval. Vinden we wel aansluiting, dan maakt ons dat evenwichtig en gelukkig.

Het is een proces dat in ieder van ons non-stop draait, dag en nacht.

Het krachtige ijsbergmodel

Het Ijsbergmodel is voor een team manager een krachtige tool om de werkvloer succesvol te veranderen, want:

• Je oordeelt niet over negatief gedrag. Je weet dat dit slechts het topje van de ijsberg is.
• Je bent bereid om dieper af te dwalen en iemands waarden en overtuigingen te begrijpen.
• Je beseft dat echte verandering begint vanuit iemands dieperliggende identiteit.

Elke mens zit weer anders in elkaar en laat maar 10 % zien van wie hij werkelijk is. Daarbij weet hij zelf ook niet altijd precies wat hem drijft. Als team manager erken je dit en hou je die ijsberg goed in de gaten.

En weet: bij kritieke tijden merk je op elk niveau beweging.

Een overprikkelde organisatie

Maar hoe weet je nu of je organisatie helemaal overprikkeld is? Enkele voorbeelden uit de praktijk:

• Als werkprocessen dubbel gecontroleerd worden;
• Als er op een vergadering weinig spontane inbreng is of als er geen nieuws meer wordt verkondigd;
• Als er gesproken wordt over gevaren, besparen, ontwijken, opletten en zwijgen in plaats van mogelijkheden, opportuniteiten en vrije babbels;
• Als het management geen vragen meer stelt of erger, niet meer luistert.
In dat laatste geval is het alle hens aan dek.


Ga je ermee akkoord dat kritieke tijden net voor betere resultaten zorgen? Hoe breng jij jouw mensen in noodsituaties veilig tot verandering? Ken je het Ijsbergmodel?

Deel jouw gedachten en ervaringen gerust met de lezers hier!

Mail me persoonlijk als je meer wil weten over krachtig team management en hoe ik je daarbij kan helpen.

De 3 fundamenten van een topbeleid

Het was een schitterend schoolfeest. Maar dus werkelijk fenomenaal.

De school van de jongste had het toneelspektakel al aangekondigd van in september. Het zou hun grootste productie worden ooit. En alle kindjes van de basisschool mochten meespelen en schitteren, uiteraard.

Een piekfijne omkadering

Vol verwachting trokken ouders, grootouders en jawel, zélfs de lokale pers naar het cultureel centrum. Een piekfijne omkadering met -zoals dat hoort- een bemande vestiaire en wachtdrankje in de lounge.

Genummerde klapzeteltjes, dat ook. Professionele belichting en een prachtig decor. Ook het geluid en de special effects werden meesterlijk gemanaged. En naast het podium stond een vertaalster gebarentaal gedurende de hele show.

Een sterk staaltje teamwork

“40-45 kan nog een puntje zuigen aan onze Jungle Book!”, concludeerde een mama luidkeels op de rij achter mij. Haar zoon speelde Mowgli, weet ik nu. En dat verklaart veel.

Maar eigenlijk had ze álle recht om ‘ape’trots te zijn op het staaltje teamwork dat leerkrachten en leerlingen hier zo krachtig hadden neergepoot.

En wie mij al wat beter kent, weet dat ik graag het mechanisme achter alles ontrafel. Waarom doen mensen wat ze doen en hoe komen ze samen tot zulke grootse prestaties?

Lag het aan de geweldige omkadering? De gezellige zaal, het decor, de belichting, het geluid, de vertaalster? Wellicht óók…

Een topbeleid op school

Maar waren de sterren van de show, onze kinderen, niet komen opdagen, dan zaten we mooi zelf voor aap op onze stoeltjes. En hadden de juffen de show niet zo strak georkestreerd, dan werd het wellicht een grote chaotische ‘rumble in the jungle’.

Nee, dit was niet zomaar het werk van een basisschool. Wel van een topbedrijf met topmanagers. Ik durf zelfs te stellen dat ieder ander bedrijf hier een puntje aan kan zuigen.

Waarom?
Omdat de 3 fundamenten van een gezond beleid werden toegepast.

Een topbaas in 3 simpele stappen

1 Vertel je verhaal

De kracht van storytelling hoef ik niet meer te benadrukken, toch?

Mensen houden van verhalen, want ze verbinden ons. We herkennen onszelf in de andere en dat brengt ten eerste begrip en ten tweede respect mee.

Vertel dus zeker ook je bedrijfsverhaal aan je mensen. Wie ben je? Waarom besta je? Wat wil je bereiken? Maak je verhaal zichtbaar en blijf het herhalen: via je website, je sociale media, je nieuwsbrief.

Beschilder de muren van je vergaderruimte met je missie en je visie. Effectief meegemaakt! En ik garandeer je, zoiets mist zijn doel niet.

2 Geef iedereen een glansrol

Nog een basisbehoefte van de mens: we willen allemaal iets betekenen in ons leven. En het liefst zoveel mogelijk. Niet alleen voor onze geliefden, maar ook op het werk. Iedereen, geloof het of niet.

Een factor die ongetwijfeld meespeelt in burn-outs en bore-outs is het takenpakket. Ofwel te groot, te moeilijk en te onduidelijk. Ofwel te klein, te gemakkelijk en weinig uitdagend.

Onthoud: gelukkige werknemers weten precies waar ze aan toe zijn.

Zorg dus dat iedereen een glansrol krijgt in je bedrijf. Zeg als baas duidelijk wat je daarbij verlangt. Schrijf per functie een summier scenario uit, bij wijze van houvast. En waak erover dat iedereen een realistisch, haalbaar takenpakket krijgt.

3 Luister naar je mensen

Zodus, je hebt je mensen enthousiast gekregen om mee te werken aan een groter geheel. Je hebt hen ook een duidelijke rol gegeven waardoor ze samen hele mooie dingen kunnen realiseren. Mooi zo.

Nu komt het erop aan deze positieve vibes aan te houden.

Dat doe je door te weten wat er leeft onder je mensen. Door de werkvloer dagelijks op te volgen. Door te gaan praten en vooral te luisteren naar de zorgen en bekommernissen.

Door je mensen ook nog wat ruimte te geven om zichzelf te kunnen zijn. En uiteindelijk ook te zorgen voor voldoende goede tools.

Want dat is jouw taak. Zorgen dat je bedrijf de ene schitterende vertoning na de andere neerzet.


In hoeverre pas jij deze fundamenten toe in jouw bedrijf? Pluk je er dan ook de vruchten van of bots je tegen obstakels aan?
Deel je graag nog andere inzichten met de lezers hier?
Vertel het mij in een reactie hieronder!

Stuur je me liever een apart berichtje? Dat kan ook.

Wat genetisch is bepaald kan je niet veranderen

Toeval bestaat niet

Spirituele mensen spreken van een bestemming. Geloofspredikers hebben het over een roeping. Wetenschappers zoeken liever een genetische verklaring voor onze voorkeuren en keuzes.

Wat denk jij? Is ons leven op mysterieuze wijze voorbestemd? Of liggen onze drijfveren -en daarmee ook onze toekomst- mee vervlochten in ons DNA?

De verbazingwekkende case studie van de Jim Twins

Onderzoekers aan de University of Minnesota geraakten in 1979 al een stap dichter bij de waarheid toen ze de ‘Jim Twins’ leerden kennen. Op dat moment had deze eeneiige tweeling het bestaan van elkaar nog maar pas ontdekt, na 39 jaar.

Maar hoe hun levens tot dan toe waren gelopen, sloeg de wetenschap en henzelf met complete verstomming.

De baby’s kwamen ter wereld in 1940 en werden na 3 weken elk geadopteerd door een ander gezin in Ohio. Van hun adoptieouders kregen ze elk de naam ‘James’ (roepnaam Jim). Tijdens hun jeugd hadden beide jongens een hond genaamd ‘Toy’. Wiskunde en houtbewerking waren hun lievelingsvakken op school. Beiden hadden een afschuw van taal en spelling.

De mannen trouwden elk met een Linda en scheidden ervan. Ze hertrouwden met een vrouw genaamd Betty. Ze kregen allebei een zoon die ze ‘James Alan’ doopten. Ze reden met eenzelfde Chevrolet, rookten hetzelfde merk van sigaretten, hadden een gelijkaardige job. Elk jaar gingen ze zelfs op vakantie naar hetzelfde strand in California. Maar nooit waren ze elkaar tegen het lijf gelopen.

Tot 1979. Toen de ene Jim toch lucht kreeg van de andere en hem ging opzoeken. De ‘Jim Twins’ werden nadien onderworpen aan een hele reeks wetenschappelijke testen. En telkens bleek hoe deze mannen zo goed als telepathisch verbonden waren. Of zullen we maar gewoon zeggen: genetisch.

Wat in je genen ligt, kan je dus moeilijk veranderen.

Maar wat met jouw overtuigingen?

Oskar en Jack: vriend of vijand?

Oskar en Jack zijn nog zo’n eeneiige tweeling die kort na hun geboorte in 1933 gescheiden raakte. Ze werden niet geadopteerd, maar bleven elk bij een ouder wonen. Toch zagen ze elkaar pas voor het eerst na 20 jaar.

Oskar was opgegroeid bij zijn moeder in Duitsland en kreeg een katholieke opvoeding. Als kind sloot hij zich aan bij de Hitler Jugend en tijdens WOII ontpopte hij zich tot rasechte nazi.

Jack was in Amerika gebleven bij zijn joodse vader. Zijn overtuigingen lagen dus helemaal anders. Toen de twee jongemannen elkaar ontmoetten, verliep het contact dan ook stroef. Daar stonden een jood en een jodenhater pal tegenover elkaar!

Maar tegelijk leek het wel alsof ze in de spiegel keken: ze droegen die dag dezelfde bril en eenzelfde witte colbert met 2 zwarte knopen bovenaan. Een week lang trok de tweeling op met elkaar, maar hun moedertaal en overtuigingen bleken te grote struikelblokken. Ze gingen nadien elk hun eigen weg.

Pas na nog eens 25 jaar zouden ze elkaar opnieuw ontmoeten. En deze keer liep de reünie beter af. Het was Jack die in 1979 wilde meedoen aan The Minnesota Twins Study. Oskar ging toch in op de uitnodiging.

Toen de broers elkaar op het vliegveld zagen, bleken ze opnieuw dezelfde -weliswaar een andere- bril te dragen en een gelijkaardige T-shirt met twee borstzakjes. Ze hadden nu ook allebei een snor. Tijdens de onderzoeken kwamen nog veel meer gelijkenissen in persoonlijkheid en gedragingen naar boven, net als bij de Jim Twins.

En hoe zat het met hun politieke overtuigingen? Wel, we mogen spreken van een happy end. Want Oskar had ondertussen zijn naziverleden helemaal de rug toegekeerd. Mede dankzij zijn tweelingbroer. Het heeft geen haar gescheeld, dacht hij, of de rollen waren omgekeerd.

Genen vs. Geloof

Dus nee. Wat in je genen zit, kan niemand of niets veranderen. Zelfs geen andere opvoeding aan de andere kant van de aardbol.

Maar waar je in gelooft, jouw overtuigingen, dat heb je wel degelijk zelf in de hand.

Het doet me denken aan dat beroemde gebed van Franciscus van Assisi:

“Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien.”

Of hoe een geloofsprediker hier toch maar mooi de hand geeft aan de wetenschapper.

Wat denk jij ervan? Vertel het me in een reactie hieronder!


Worstel je met bepaalde overtuigingen waar je liever vanaf geraakt? Leggen jouw gedachten beslag op je toekomst? Herken je het verschil niet tussen wat je wel en niet kan veranderen? Kom dan babbelen.

Hoe pak je absenteïsme aan bij je werknemers?

Absenteïsme: waarom komen jouw mensen niet opdagen?

Een recent grootschalig onderzoek van HR-dienstverlener SD Worx wijst het uit. Op 10 jaar tijd is het langdurig ziekteverzuim met maar liefst 75 % gestegen. Iets meer dan 1 op de 10 werknemers zat vorig jaar (2018) langer dan een maand thuis in de Belgische privésector. Absenteïsme door kortverzuim steeg ondertussen ook, met 14,40 %.

Hier was duidelijk veel meer aan de hand dan een hardnekkig griepje.

Enig idee wat dat kost aan jouw organisatie? Want ook dat heeft SD Worx bij ruim 20.500 bedrijven uitgezocht. Werk je met meer dan 100 werknemers, dan ben je algauw 100.000 euro per jaar kwijt aan directe kosten. Dat wil zeggen: nog zonder vervangingskosten of dergelijke.

Cijfers om van te duizelen, inderdaad. En misschien krijgen sommigen onder jullie zelfs al wat last van hartkloppingen? Wel, veel verder laat ik het niet komen. Dus:

Waarom komen werknemers niet méér naar het werk?

  • Omdat ze niet meer kunnen.
  • Omdat ze het niet graag meer doen.
  • Omdat ze denken niets meer te betekenen.

Toch eerst even benadrukken dat we absenteïsme door ernstige gezondheidsredenen hierbij buiten beschouwing laten. Die behoren tot een aparte categorie en vragen om heel specifieke bijstand en opvolging.

Daarnaast zijn er dus drie mogelijke redenen. De nuance “niet meer” is daarbij telkens van groot belang. Want ik heb het over die medewerkers bij wie het er wél ooit was:de know-how, de passie en de eigenwaarde.

En nu zijn ze die toch ergens kwijtgeraakt. Hoe dan? En wanneer?

Omdat ze niet meer kunnen

Absenteïsme door een te zwaar takenpakket

Sta eerst en vooral eens stil bij het takenpakket van je werknemers. In hoeverre is dit veranderd de voorbije jaren? Welke taken zijn er stilzwijgend bijgekomen op hun dagelijkse to do-lijst? Onze leef- en werkwereld versnelt en vernieuwt almaar vlugger. Het lijkt me niet onlogisch dat jouw mensen nu een totaal andere jobinhoud kennen dan pakweg 10 jaar geleden.

Maar kregen ze ook voldoende tijd en middelen om hierin mee te groeien? Want iedereen leert op een andere manier. Durf deze vraag nu eens luidop te stellen. Als een werknemer zich te weinig heeft kunnen aanpassen aan verandering, dan krijgt hij uiteraard het gevoel achterop te hinken. En dan haakt hij wel degelijk af op een bepaald moment.

Omdat ze het niet graag meer doen

Absenteïsme door uitsluiting op het werk

Ook de werkomgeving heeft een grote impact op iemands werkgeluk. Wordt er vaak gelachen op de werkvloer? Zijn de collega’s vriendelijk en respectvol tegenover elkaar? Blijf alert en leer absoluut de signalen te herkennen van pesten. De sfeer op het werk blijkt een belangrijke trigger voor absenteïsme.

Maar het gaat niet alleen om menselijk gedrag. Hoe zit het bijvoorbeeld met de toestand van de gebouwen: temperatuur, akoestiek, aankleding? Heel vaak vormt de airco een grote bron van ergernissen (én verkoudheden).

Zie je, er zijn tal van redenen waarom iemand liever geen 8 uur per dag op kantoor komt zitten. In het geval van een slechte werkomgeving, is dit best te verstaan.

Omdat ze denken niets meer te betekenen

Een laatste factor die zeker jouw aandacht verdient, zijn ieders persoonlijke waarden. De dingen die iemand graag doet en waarin hij gelooft. Alleen als jouw werknemer zijn eigen waarden terugvindt in zijn dagelijkse job, zal hij gemotiveerd blijven.

Want zo ziet hij ook het nut in van wat hij doet. Hij heeft iets te betekenen binnen je organisatie. Meer nog, hij voelt zich verbonden met de bedrijfsvisie en -missie. Wie dat totaal niet zo aanvoelt, zal ook niet de moeite doen om op het werk te verschijnen.

Absenteïsme is gedeelde verantwoordelijkheid

Dat dan weer wel. Absenteïsme is een zaak van iedereen op het werk: werkgever én werknemer.

Eerst is het aan de werkgever om te achterhalen wat er precies schort. Of nee, beter nog zorg je ervoor dat het zo weinig mogelijk tot ziekteverzuim komt. De remedie is simpel en toch zo vaak onderschat: ga regelmatig babbelen met je mensen. En luister goed.

Wat houdt hen bezig, wat drijft hen, waar blijven ze tegenaan lopen? Spreek daarna je waardering uit voor hen, wees gul met schouderklopjes. En vertel hen wat jij zal bereiken dankzij hun werk. Hoe de organisatie kan groeien dankzij hun bijdrage.

Maar het is ook aan de werknemers om zichzelf de juiste vragen te stellen. Het liefst zelfs al tijdens de sollicitatieprocedure: Wat betekent deze job nu echt voor mij? Welke waarde hecht ik aan elk van mijn taken? Leunt dit bedrijf aan bij mijn persoonlijke waarden? Ben ik bereid bijscholing te volgen?

Ga absenteïsme tegen door met je mensen te praten!

Ga dat gesprek aan!

Beste lezer, mijn excuses. Dit blogbericht staat bol van de vragen zonder antwoorden. Omdat die voor elke organisatie verschillend zijn. Maar ze kwamen ongetwijfeld voorbij in je gedachten… en ik hoop je ermee geprikkeld te hebben.

Om het gesprek met je mensen aan te gaan, liever vandaag nog dan morgen. Zodat je weet wat er speelt op de vloer. Zodat je kan anticiperen op blokkades. En zodat werknemers (weer) graag komen werken.

Weet je niet goed hoe eraan te beginnen? Vertrouw dan op mijn jarenlange ervaring als bedrijfscoach en volg één van deze workshops:

Of volg ze gewoon allebei. Dat kan ook perfect als groepssessie. Hoe dan ook: laat me weten wat en hoe.

Lenteschoonmaak in je hoofd in 6 simpele stappen

Geef je hoofd een lenteschoonmaak in 6 simpele stappen

Lenteschoonmaak. Grote Kuis. Oprommelkoorts. Uitmestwoede. Noem het wat je wilt, het is een eeuwenoude traditie die in het voorjaar de mensheid aan het uitruimen krijgt. Van hier tot in -welja- het Tokyo van Marie Kondo.

Je krijgt ineens die drang om je vergaarde rommel van een heel jaar op te ruimen. Om kamers en kasten uit te schudden. Plafonds en parketten op te poetsen. Dingen weg te doen (na lang twijfelen misschien). Het is een soort van zuiveringsritueel, om de overgang van donker naar licht te vieren.

Net daarom is de lente ook ideaal voor je mentale schoonmaak. De Grote Kuis in je hoofd, zeg maar. Want wat heb je allemaal in je bovenkamer verzameld het voorbije jaar? Welke gedachten heb je bewust of onbewust laten rondslingeren? Helpen ze jou nog vooruit of houden ze je net tegen? Is er nog genoeg ruimte daarboven voor nieuwe ideeën?

En hoe pak je dat nu allemaal efficiënt aan?

De goede raad van tante Kondo

Oké oké, flauwe woordspeling. Maar dat doet niets af aan haar talent. Marie Kondo, de opruimcoach die dezer dagen heel Netflix aan het oprommelen krijgt. Met een simpele vingerknip tovert ze chaos om in een serene oase.

Haar magische opruimregels? Het zijn er maar zes. Ik vertaal ze even letterlijk van haar website.

REGEL 1

Zeg bewust tegen jezelf: ik begin nu met opruimen!

REGEL 2

Stel je voor hoe je ideale leven eruitziet.

REGEL 3

Gooi eerst en vooral weg wat absoluut weg mag.

REGEL 4

Ruim op per categorie, niet per kamer.

REGEL 5

Ruim op in de juiste volgorde.

REGEL 6

Vraag jezelf af bij elk item: maakt het je blij?

Regels 4 en 5, die leg ik graag wat verder uit. Want daarbij benadrukt Marie Kondo op te ruimen volgens artikel en vooral in de juiste volgorde. Concreet komt het hierop neer: ga eerst door je kleding en schoenen, dan je boeken, je papieren en allerhande, om af te sluiten met souvenirs en andere spullen van emotionele waarde. Je werkt dus van gemakkelijk naar moeilijk, stap voor stap.

Zo ruim je perfect je hoofd op

En zo kan dat ook perfect voor je mentale opruimbeurt. Waarbij je dus ook strikt per categorie werkt. Hoeveel facetten zijn er zo in het leven? Volgens mij zijn dat er zeven.

Neem al deze aspecten eens bewust onder handen, dan ga je gegarandeerd als een herboren mens de zomer in:

  • carrière
  • gezin en familie
  • financiën
  • relatie
  • gezondheid
  • vrije tijd
  • persoonlijke ontwikkeling

Het enige wat ik nu natuurlijk moeilijk voor jou kan beslissen is de volgorde. Want ligt voor de een zijn carrière heel gevoelig, dan zal dat voor de andere het gezin zijn. Begin sowieso met dat aspect van je leven waar je momenteel het minst moeite mee hebt. Voor de rest pas je gewoon Marie Kondo’s basisregels toe.

Hou wat bruikbaar is, Ontdoe je van ballast

Laat het duidelijk zijn: die mentale opruimbeurt hebben we allemaal hard nodig. Het is cruciaal voor onze veerkracht om regelmatig na te gaan in welke staat onze geest zich bevindt. En er daarna bewust mee aan de slag te gaan.

Wat je echt nodig hebt, hou je bij. Al de rest is ballast. Of mijn interpretatie van regel 6:

–> Zo trek je al eens een doos open met dingen die niet zo plezant zijn. Zaken die nog steken. Sta bewust stil bij dat gevoel en vraag jezelf af: wat doe ik ermee? Ben ik al klaar om er afstand van te nemen? Of stop ik dat akelige gevoel nog even terug in de doos? Want kijk, ook dat is oké.

–> Gelukkig kom je ook aangename verrassingen tegen. Zoals mooie herinneringen, een overwinningsgevoel, die collega waarop je kan bouwen, een nieuwe vriendschap. Hou ze stevig vast, die positieve gedachten. En wees dankbaar. Ze waren er ook het voorbije jaar!

–> En net zoals je de decoratie in je woonkamer regelmatig vernieuwt, is het ook belangrijk om in je hoofd nieuwigheden uit te stallen. Je geest te prikkelen, je kennis te vergroten, je blik te verruimen. Leer daarom elk jaar iets nieuws. Trigger jezelf om bij de pinken te blijven.

Laat je energie volop stromen

Dus: wil je optimaal genieten van je fysieke lenteschoonmaak? Dan is het ook absoluut nodig om mentaal schoon schip te maken. En toegegeven, daar is durf en lef voor nodig. Je zal ook heel bewust je tijd moeten nemen om je hoofd letterlijk leger te maken.

En de eerste keer zal dit verdomd lastig zijn, want je komt best een hoop viezigheid tegen. Maar je zal zien, het wordt steeds minder lastig naarmate je dit meer doet. Zo creëer je dus die broodnodige ademruimte en laat je de positieve energie weer volop stromen.

En wat is jouw idee hierover? Laat het me weten in een reactie! Heb je nog andere vragen, contacteer me gerust.