BLOG

Wat genetisch is bepaald kan je niet veranderen

Toeval bestaat niet

Spirituele mensen spreken van een bestemming. Geloofspredikers hebben het over een roeping. Wetenschappers zoeken liever een
genetische verklaring voor onze voorkeuren en keuzes.

Wat denk jij? Is ons leven op mysterieuze wijze voorbestemd? Of liggen onze drijfveren -en daarmee ook onze toekomst- mee vervlochten in ons DNA?

De verbazingwekkende case studie van de Jim Twins

Onderzoekers aan de University of Minnesota geraakten in 1979 al een stap dichter bij de waarheid toen ze de ‘Jim Twins’ leerden kennen. Op dat moment had deze eeneiige tweeling het bestaan van elkaar nog maar pas ontdekt, na 39 jaar.

Maar hoe hun levens tot dan toe waren gelopen, sloeg de wetenschap en henzelf met complete verstomming.

De baby’s kwamen ter wereld in 1940 en werden na 3 weken elk geadopteerd door een ander gezin in Ohio. Van hun adoptieouders kregen ze elk de naam ‘James’ (roepnaam Jim). Tijdens hun jeugd hadden beide jongens een hond genaamd ‘Toy’. Wiskunde en houtbewerking waren hun lievelingsvakken op school. Beiden hadden een afschuw van taal en spelling.

De mannen trouwden elk met een Linda en scheidden ervan. Ze hertrouwden met een vrouw genaamd Betty. Ze kregen allebei een zoon die ze ‘James Alan’ doopten. Ze reden met eenzelfde Chevrolet, rookten hetzelfde merk van sigaretten, hadden een gelijkaardige job. Elk jaar gingen ze zelfs op vakantie naar hetzelfde strand in California. Maar nooit waren ze elkaar tegen het lijf gelopen.

Tot 1979. Toen de ene Jim toch lucht kreeg van de andere en hem ging opzoeken. De ‘Jim Twins’ werden nadien onderworpen aan een hele reeks wetenschappelijke testen. En telkens bleek hoe deze mannen zo goed als telepathisch verbonden waren. Of zullen we maar gewoon zeggen: genetisch.

Wat in je genen ligt, kan je dus moeilijk veranderen.

Maar wat met jouw overtuigingen?

Oskar en Jack: vriend of vijand?

Oskar en Jack zijn nog zo’n eeneiige tweeling die kort na hun geboorte in 1933 gescheiden raakte. Ze werden niet geadopteerd, maar bleven elk bij een ouder wonen. Toch zagen ze elkaar pas voor het eerst na 20 jaar.

Oskar was opgegroeid bij zijn moeder in Duitsland en kreeg een katholieke opvoeding. Als kind sloot hij zich aan bij de Hitler Jugend en tijdens WOII ontpopte hij zich tot rasechte nazi.

Jack was in Amerika gebleven bij zijn joodse vader. Zijn overtuigingen lagen dus helemaal anders. Toen de twee jongemannen elkaar ontmoetten, verliep het contact dan ook stroef. Daar stonden een jood en een jodenhater pal tegenover elkaar!

Maar tegelijk leek het wel alsof ze in de spiegel keken: ze droegen die dag dezelfde bril en eenzelfde witte colbert met 2 zwarte knopen bovenaan. Een week lang trok de tweeling op met elkaar, maar hun moedertaal en overtuigingen bleken te grote struikelblokken. Ze gingen nadien elk hun eigen weg.

Pas na nog eens 25 jaar zouden ze elkaar opnieuw ontmoeten. En deze keer liep de reünie beter af. Het was Jack die in 1979 wilde meedoen aan The Minnesota Twins Study. Oskar ging toch in op de uitnodiging.

Toen de broers elkaar op het vliegveld zagen, bleken ze opnieuw dezelfde -weliswaar een andere- bril te dragen en een gelijkaardige T-shirt met twee borstzakjes. Ze hadden nu ook allebei een snor. Tijdens de onderzoeken kwamen nog veel meer gelijkenissen in persoonlijkheid en gedragingen naar boven, net als bij de Jim Twins.

En hoe zat het met hun politieke overtuigingen? Wel, we mogen spreken van een happy end. Want Oskar had ondertussen zijn naziverleden helemaal de rug toegekeerd. Mede dankzij zijn tweelingbroer. Het heeft geen haar gescheeld, dacht hij, of de rollen waren omgekeerd.

Genen vs. Geloof

Dus nee. Wat in je genen zit, kan niemand of niets veranderen. Zelfs geen andere opvoeding aan de andere kant van de aardbol.

Maar waar je in gelooft, jouw overtuigingen, dat heb je wel degelijk zelf in de hand.

Het doet me denken aan dat beroemde gebed van Franciscus van Assisi:

“Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien.”

Of hoe een geloofsprediker hier toch maar mooi de hand geeft aan de wetenschapper.

Wat denk jij ervan? Vertel het me in een reactie hieronder!


Worstel je met bepaalde overtuigingen waar je liever vanaf geraakt? Leggen jouw gedachten beslag op je toekomst? Herken je het verschil niet tussen wat je wel en niet kan veranderen? Kom dan babbelen.

Hoe pak je absenteïsme aan bij je werknemers?

Absenteïsme: waarom komen jouw mensen niet opdagen?

Een recent grootschalig onderzoek van HR-dienstverlener SD Worx wijst het uit. Op 10 jaar tijd is het langdurig ziekteverzuim met maar liefst 75 % gestegen. Iets meer dan 1 op de 10 werknemers zat vorig jaar (2018) langer dan een maand thuis in de Belgische privésector. Absenteïsme door kortverzuim steeg ondertussen ook, met 14,40 %.

Hier was duidelijk veel meer aan de hand dan een hardnekkig griepje.

Enig idee wat dat kost aan jouw organisatie? Want ook dat heeft SD Worx bij ruim 20.500 bedrijven uitgezocht. Werk je met meer dan 100 werknemers, dan ben je algauw 100.000 euro per jaar kwijt aan directe kosten. Dat wil zeggen: nog zonder vervangingskosten of dergelijke.

Cijfers om van te duizelen, inderdaad. En misschien krijgen sommigen onder jullie zelfs al wat last van hartkloppingen? Wel, veel verder laat ik het niet komen. Dus:

Waarom komen werknemers niet méér naar het werk?

  • Omdat ze niet meer kunnen.
  • Omdat ze het niet graag meer doen.
  • Omdat ze denken niets meer te betekenen.

Toch eerst even benadrukken dat we absenteïsme door ernstige gezondheidsredenen hierbij buiten beschouwing laten. Die behoren tot een aparte categorie en vragen om heel specifieke bijstand en opvolging.

Daarnaast zijn er dus drie mogelijke redenen. De nuance “niet meer” is daarbij telkens van groot belang. Want ik heb het over die medewerkers bij wie het er wél ooit was:de know-how, de passie en de eigenwaarde.

En nu zijn ze die toch ergens kwijtgeraakt. Hoe dan? En wanneer?

Omdat ze niet meer kunnen

Absenteïsme door een te zwaar takenpakket

Sta eerst en vooral eens stil bij het takenpakket van je werknemers. In hoeverre is dit veranderd de voorbije jaren? Welke taken zijn er stilzwijgend bijgekomen op hun dagelijkse to do-lijst? Onze leef- en werkwereld versnelt en vernieuwt almaar vlugger. Het lijkt me niet onlogisch dat jouw mensen nu een totaal andere jobinhoud kennen dan pakweg 10 jaar geleden.

Maar kregen ze ook voldoende tijd en middelen om hierin mee te groeien? Want iedereen leert op een andere manier. Durf deze vraag nu eens luidop te stellen. Als een werknemer zich te weinig heeft kunnen aanpassen aan verandering, dan krijgt hij uiteraard het gevoel achterop te hinken. En dan haakt hij wel degelijk af op een bepaald moment.

Omdat ze het niet graag meer doen

Absenteïsme door uitsluiting op het werk

Ook de werkomgeving heeft een grote impact op iemands werkgeluk. Wordt er vaak gelachen op de werkvloer? Zijn de collega’s vriendelijk en respectvol tegenover elkaar? Blijf alert en leer absoluut de signalen te herkennen van pesten. De sfeer op het werk blijkt een belangrijke trigger voor absenteïsme.

Maar het gaat niet alleen om menselijk gedrag. Hoe zit het bijvoorbeeld met de toestand van de gebouwen: temperatuur, akoestiek, aankleding? Heel vaak vormt de airco een grote bron van ergernissen (én verkoudheden).

Zie je, er zijn tal van redenen waarom iemand liever geen 8 uur per dag op kantoor komt zitten. In het geval van een slechte werkomgeving, is dit best te verstaan.

Omdat ze denken niets meer te betekenen

Een laatste factor die zeker jouw aandacht verdient, zijn ieders persoonlijke waarden. De dingen die iemand graag doet en waarin hij gelooft. Alleen als jouw werknemer zijn eigen waarden terugvindt in zijn dagelijkse job, zal hij gemotiveerd blijven.

Want zo ziet hij ook het nut in van wat hij doet. Hij heeft iets te betekenen binnen je organisatie. Meer nog, hij voelt zich verbonden met de bedrijfsvisie en -missie. Wie dat totaal niet zo aanvoelt, zal ook niet de moeite doen om op het werk te verschijnen.

Absenteïsme is gedeelde verantwoordelijkheid

Dat dan weer wel. Absenteïsme is een zaak van iedereen op het werk: werkgever én werknemer.

Eerst is het aan de werkgever om te achterhalen wat er precies schort. Of nee, beter nog zorg je ervoor dat het zo weinig mogelijk tot ziekteverzuim komt. De remedie is simpel en toch zo vaak onderschat: ga regelmatig babbelen met je mensen. En luister goed.

Wat houdt hen bezig, wat drijft hen, waar blijven ze tegenaan lopen? Spreek daarna je waardering uit voor hen, wees gul met schouderklopjes. En vertel hen wat jij zal bereiken dankzij hun werk. Hoe de organisatie kan groeien dankzij hun bijdrage.

Maar het is ook aan de werknemers om zichzelf de juiste vragen te stellen. Het liefst zelfs al tijdens de sollicitatieprocedure: Wat betekent deze job nu echt voor mij? Welke waarde hecht ik aan elk van mijn taken? Leunt dit bedrijf aan bij mijn persoonlijke waarden? Ben ik bereid bijscholing te volgen?

Ga absenteïsme tegen door met je mensen te praten!

Ga dat gesprek aan!

Beste lezer, mijn excuses. Dit blogbericht staat bol van de vragen zonder antwoorden. Omdat die voor elke organisatie verschillend zijn. Maar ze kwamen ongetwijfeld voorbij in je gedachten… en ik hoop je ermee geprikkeld te hebben.

Om het gesprek met je mensen aan te gaan, liever vandaag nog dan morgen. Zodat je weet wat er speelt op de vloer. Zodat je kan anticiperen op blokkades. En zodat werknemers (weer) graag komen werken.

Weet je niet goed hoe eraan te beginnen? Vertrouw dan op mijn jarenlange ervaring als bedrijfscoach en volg één van deze workshops:

Of volg ze gewoon allebei. Dat kan ook perfect als groepssessie. Hoe dan ook: laat me weten wat en hoe.

Lenteschoonmaak in je hoofd in 6 simpele stappen

Geef je hoofd een lenteschoonmaak in 6 simpele stappen

Lenteschoonmaak. Grote Kuis. Oprommelkoorts. Uitmestwoede. Noem het wat je wilt, het is een eeuwenoude traditie die in het voorjaar de mensheid aan het uitruimen krijgt. Van hier tot in -welja- het Tokyo van Marie Kondo.

Je krijgt ineens die drang om je vergaarde rommel van een heel jaar op te ruimen. Om kamers en kasten uit te schudden. Plafonds en parketten op te poetsen. Dingen weg te doen (na lang twijfelen misschien). Het is een soort van zuiveringsritueel, om de overgang van donker naar licht te vieren.

Net daarom is de lente ook ideaal voor je mentale schoonmaak. De Grote Kuis in je hoofd, zeg maar. Want wat heb je allemaal in je bovenkamer verzameld het voorbije jaar? Welke gedachten heb je bewust of onbewust laten rondslingeren? Helpen ze jou nog vooruit of houden ze je net tegen? Is er nog genoeg ruimte daarboven voor nieuwe ideeën?

En hoe pak je dat nu allemaal efficiënt aan?

De goede raad van tante Kondo

Oké oké, flauwe woordspeling. Maar dat doet niets af aan haar talent. Marie Kondo, de opruimcoach die dezer dagen heel Netflix aan het oprommelen krijgt. Met een simpele vingerknip tovert ze chaos om in een serene oase.

Haar magische opruimregels? Het zijn er maar zes. Ik vertaal ze even letterlijk van haar website.

REGEL 1

Zeg bewust tegen jezelf: ik begin nu met opruimen!

REGEL 2

Stel je voor hoe je ideale leven eruitziet.

REGEL 3

Gooi eerst en vooral weg wat absoluut weg mag.

REGEL 4

Ruim op per categorie, niet per kamer.

REGEL 5

Ruim op in de juiste volgorde.

REGEL 6

Vraag jezelf af bij elk item: maakt het je blij?

Regels 4 en 5, die leg ik graag wat verder uit. Want daarbij benadrukt Marie Kondo op te ruimen volgens artikel en vooral in de juiste volgorde. Concreet komt het hierop neer: ga eerst door je kleding en schoenen, dan je boeken, je papieren en allerhande, om af te sluiten met souvenirs en andere spullen van emotionele waarde. Je werkt dus van gemakkelijk naar moeilijk, stap voor stap.

Zo ruim je perfect je hoofd op

En zo kan dat ook perfect voor je mentale opruimbeurt. Waarbij je dus ook strikt per categorie werkt. Hoeveel facetten zijn er zo in het leven? Volgens mij zijn dat er zeven.

Neem al deze aspecten eens bewust onder handen, dan ga je gegarandeerd als een herboren mens de zomer in:

  • carrière
  • gezin en familie
  • financiën
  • relatie
  • gezondheid
  • vrije tijd
  • persoonlijke ontwikkeling

Het enige wat ik nu natuurlijk moeilijk voor jou kan beslissen is de volgorde. Want ligt voor de een zijn carrière heel gevoelig, dan zal dat voor de andere het gezin zijn. Begin sowieso met dat aspect van je leven waar je momenteel het minst moeite mee hebt. Voor de rest pas je gewoon Marie Kondo’s basisregels toe.

Hou wat bruikbaar is, Ontdoe je van ballast

Laat het duidelijk zijn: die mentale opruimbeurt hebben we allemaal hard nodig. Het is cruciaal voor onze veerkracht om regelmatig na te gaan in welke staat onze geest zich bevindt. En er daarna bewust mee aan de slag te gaan.

Wat je echt nodig hebt, hou je bij. Al de rest is ballast. Of mijn interpretatie van regel 6:

–> Zo trek je al eens een doos open met dingen die niet zo plezant zijn. Zaken die nog steken. Sta bewust stil bij dat gevoel en vraag jezelf af: wat doe ik ermee? Ben ik al klaar om er afstand van te nemen? Of stop ik dat akelige gevoel nog even terug in de doos? Want kijk, ook dat is oké.

–> Gelukkig kom je ook aangename verrassingen tegen. Zoals mooie herinneringen, een overwinningsgevoel, die collega waarop je kan bouwen, een nieuwe vriendschap. Hou ze stevig vast, die positieve gedachten. En wees dankbaar. Ze waren er ook het voorbije jaar!

–> En net zoals je de decoratie in je woonkamer regelmatig vernieuwt, is het ook belangrijk om in je hoofd nieuwigheden uit te stallen. Je geest te prikkelen, je kennis te vergroten, je blik te verruimen. Leer daarom elk jaar iets nieuws. Trigger jezelf om bij de pinken te blijven.

Laat je energie volop stromen

Dus: wil je optimaal genieten van je fysieke lenteschoonmaak? Dan is het ook absoluut nodig om mentaal schoon schip te maken. En toegegeven, daar is durf en lef voor nodig. Je zal ook heel bewust je tijd moeten nemen om je hoofd letterlijk leger te maken.

En de eerste keer zal dit verdomd lastig zijn, want je komt best een hoop viezigheid tegen. Maar je zal zien, het wordt steeds minder lastig naarmate je dit meer doet. Zo creëer je dus die broodnodige ademruimte en laat je de positieve energie weer volop stromen.

En wat is jouw idee hierover? Laat het me weten in een reactie! Heb je nog andere vragen, contacteer me gerust.

teamwork: hoe loopt het gesmeerd?

LAAT JE TEAM EXCELLEREN MET DEZE 7 VUISTREGELS

Het was koud en guur. De wind gierde door de kale takken. Dit zou ploeteren worden.

Toch deden we massaal wat ons werd gevraagd. We kwamen tijdig opdagen aan de start. Gewapend met zaklampen en verstopt onder vier laagjes kleren. Aan onze voeten ‘caoutchouc botten’.

Toch ook een paar angstige ogen tussen de meute, zo van: moet dit nu?

De Bende van de Groene Botten

Binnen in de garage wachtte ons een hartelijke ontvangst. Om deze Valentijnswandeling met goede moed te beginnen, kregen we alvast een glaasje wijn. Kwestie van ons stevig op te warmen vanbinnen. Er waren ook hapjes, hele lekkere zelfs, het mag gezegd. De sceptische zielen onder ons geraakten stilaan helemaal ontdooid.

Iemand van de organisatie las een warme welkomsttekst voor. Nadien de praktische afspraken: wat wel, wat niet, wat lag er in ’t verschiet… dat het buiten miezerig was, daar konden ze niets aan doen. Maar het beloofde een interessant traject te worden, met enkele verrassingen tussendoor en een ‘heerlijke’ afsluiter.

En toen trok de Bende van de Groene Botten dapper naar buiten, vergezeld van lampjes en wolkjes warme lucht. Vooraan liep de gids die exact wist waarnaartoe. De anderen, wij dus, volgden blindelings. En liep er eens eentje verkeerd, dan werd die vriendelijk teruggeroepen. Iedereen op zijn eigen tempo, de één wachtte op de andere. Het was allemaal oké.

Ondanks de kou, was de sfeer opperbest. Voor we het goed en wel beseften, stopten we bij de hangar van een witloofboer. Daar kregen we -tuurlijk wel- een kom dampende witloofsoep. De boer sprak ons nu toe en onderrichte ons vol lof 😉 over zijn groenten. De volgende stop was een kapelletje waar ons een druppeltje werd uitgeschonken. Iets kleins en fijns, maar absoluut verrassend!

Tussen deze pauzes door was het, zoals voorspeld, soms stevig ploeteren door de velden. En het parcours veroorzaakte hier en daar een spijtige uitschuiver. Gelukkig bleef iedereen wel heel tot het einde.

Een ‘heerlijk’ einde, weet je nog? Dat bleek een restaurant te zijn. Waar we met onze wakke jassen en besmeurde broeken zomaar mochten binnenwandelen. En ons zalig konden opwarmen. We deden ons tegoed aan een royaal festijn van frieten met stoofvlees. We lachten, babbelden, klonken. De organisatie had tot slot nog een mooi dankwoord voor ons in petto.

En alles was goed zo. En iedereen content. Het was zonder twijfel een topavond!

goed gesmeerd teamwork in 7 stappen

Meer nog: deze avond vormde de perfecte blauwdruk van hoe je van een uitdagend project een succes maakt.

Hier zijn ze: de 7 vuistregels om je team boven zichzelf te laten uitstijgen:

1. Begin met een kleine attentie, laat iedereen voelen dat hij welkom is. Zo zorg je dat je enthousiast begint. Goed begonnen is al half gewonnen

2. Wees altijd eerlijk met je medewerkers. Zeg hen wat ze mogen verwachten, ook al is dat geen rozengeur of maneschijn.

3. Geef je mensen het vertrouwen dat ze de juiste weg zullen bewandelen. En geef daarbij het goede voorbeeld. Mocht er toch eentje de verkeerde kant opgaan, heb dan geduld, meestal sluit hij zelf terug aan…

4. Zorg af en toe voor een verrassing. Groot of klein, dat maakt niet uit. Zolang dit maar de sfeer op peil houdt. Haal er bijvoorbeeld eens een externe adviseur bij. En verzamel iedereen rond hem, zodat iedereen dezelfde informatie krijgt. Met zijn eigen expertise zorgt hij gegarandeerd voor een meerwaarde .

5. Las op tijd en stond een pauze in. Gun iedereen de tijd om weer mee te zijn met de boot.

6. Blijf met je mensen spreken. En wissel daarbij af van toon: nu eens hartelijk, dan ludiek of soms heel zakelijk en to-the-point.

7. Kom gemaakte afspraken na en hou  de tijd goed in de gaten. Zorg dat je tijdig communiceert hoever of hoe dicht je bij het eindpunt bent. Mensen weten graag wanneer ze naar huis mogen gaan, bij hun geliefden. Al zeker op Valentijn. 😉

Wil je graag weten welk type leider jij bent? En met welke leiderschapsstijl je het verst springt?

Maak dan nu een afspraak.


medewerkers zijn net gamers

De beste medewerkers zijn verslaafd

Hoe zou het zijn mochten je medewerkers even verslaafd zijn aan je bedrijf als aan hun computergame? En hoe brengen we ze dan zover?

Dit zijn mijn 7 tips voor jou, geleend van de gamemakers.

TIP 1 – Begin met je droom

Leg aan je medewerkers helder uit hoe het zal zijn om in een succesvol bedrijf als het jouwe te werken. En maak vooral goed duidelijk wat dat voor de medewerkers zelf betekent.

Hoe hun leven daardoor beter wordt, hoe zij meer geluk zullen ervaren. Dat dit voor hen meer welvaart en welzijn creëert. Vertel je visie en vertel ook over de stappen ernaar toe.

TIP 2 – Bepaal duidelijke spelregels

Niets zo frustrerend als een spel spelen waarvan je de regels niet kent. Anderen zijn je altijd voor. Je verliest en je weet niet waardoor. En even erg – al lijkt het niet zo – je wint en weet niet hoe het komt. Hoe kan je dan ooit kiezen voor meer winst en minder verlies?

Communiceer dus wat er voor je bedrijf belangrijk is. Geef complimenten wanneer iets helemaal in de richting van je visie gaat. En zeg het ook wanneer de verkeerde richting gekozen werd.

TIP 3 – Geef kansen, telkens opnieuw

Falen gebeurt toch. Mag het even a.u.b.?

Hoe vaak ik ook probeer, en hoe vaak mijn spelletje me ook “loser” noemt, ik weet dat ik steeds opnieuw kan proberen. Niemand speelt een computergame de eerste keer helemaal van voor naar achter. Maar de clou zit erin dat je steeds het gevoel hebt door te kunnen gaan en te mógen spelen.

Geef mensen in je bedrijf ook die kansen. Kansen om te groeien. En tja, dat gaat helaas vaak met falen gepaard. Maar wie nooit faalt, heeft wellicht zijn limiet nog niet ontdekt.

En als het toch gebeurt, wees er dan als eerste bij om je medewerker op te vangen. Moedig hem aan om verder te doen. Vaak is het voldoende dat je gewoon zegt dat hij opnieuw mag proberen. Dan klinkt dat etiketje van “loser” ineens veel minder erg.

TIP 4 – Maak levels en beloon

Elke computergame die zichzelf respecteert heeft verschillende levels. Je kan het ene level niet bereiken zonder een vorige succesvol te hebben afgewerkt. Want het ene zorgt dat je dingen leert, zodat je naar het volgende kunt.

Elk level is voor iedereen haalbaar. Sommigen moeten al eens vaker proberen dan anderen, dat is zo. Maar dat is geen probleem. De grootste voldoening haal je vaak uit het niveau dat je knap lastig vond. Hoe meer energie het kostte, hoe groter de vreugde eens je het haalt.

Euhm… ben ik nog over games bezig? Bedenk eens welke levels er in jouw bedrijf zijn.

TIP 5 – Daag uit

Elk niveau doet er een schepje bij, legt de lat een beetje hoger. Maar ook niet hoger dan haalbaar lijkt. Ben je nieuw in “the game”? Het eerste level is vaak heel basic. Eerst de lay-out, de tools, de hulpmiddelen leren kennen. Kortom je wat thuis voelen.

Daarna krijg je meer en meer uitdaging. Beetje bij beetje. Uitdagend omwille van de omgeving, de opdrachten, de verantwoordelijkheid…

Opgepast! Niet zelden zoeken goede medewerkers het op een ander, omdat ze de uitdaging niet meer voelen. Hoe je dat vermijdt? Zoek uit wat hen triggert. En wist je dit al? Soms is het ook plezant om nog eens een leveltje lager te spelen.

Hoe zit dat bij jouw medewerkers? Daag je hen genoeg uit met nieuwe taken? En mogen zij af en toe eens iets doen wat ze vroeger graag deden? Nadien pakken ze sowieso de draad weer op en gaan ze op zoek naar een nieuwe portie speelgenot.

TIP 6 – Geef voldoende middelen

Zorg ook dat je voldoende middelen aanreikt om de missie te doen lukken. Middelen die uiteraard aangepast zijn aan de noden van de opdracht en de obstakels die kunnen opduiken onderweg.

In een game kies je vaak zelf welk “wapen” je bij een bepaalde challenge inzet. Waarna je het wel snel zal merken of je de goede keuze hebt gemaakt. En ook hier weet je dat je altijd opnieuw kunt proberen. Met een andere tool of een andere aanpak.

Zie je de parallellen met je medewerkers? En met jezelf?

TIP 7 – Verras en doe eens een upgrade

In het spel zitten elementen die je tegenhouden, maar evengoed situaties die je een verrassende bonus opleveren. Het zijn zaken die je opnieuw moed geven om door te gaan. Die ervoor zorgen dat je de uitdaging terug aankunt en aandurft. Die je kans op de overwinning verhogen of die je de kans geven even te pauzeren zonder bedreiging.

Die verrassende elementen zorgen ervoor dat het spel aantrekkelijk en gevarieerd blijft. Dat je het dus blijft spelen. En af en toe komt er een upgrade. Die doet je verlangen om het vorige spel snel uit te spelen, zodat je naar het volgende kunt.

Hoe verras jij jouw medewerkers? Welke upgrade voorzie jij? Het hoeft niet altijd spectaculair te zijn. Als het maar verrassend, vernieuwend of ontspannend is.

Op zoek naar meer inzichten of tips: www.businessinbalance.be Of maak het eens op maat: krist@businessinbalance.be